زابل

سیستان و زابلستان به شوند نزدیک بودن فرهنگی و تاریخی با نام‌های یکدیگر شناخته می‌شدند به همین انگیزه از دیرباز سیستان را با نام‌های زابلستان نیز یاد کرده اند. شهرستان زابل در گذشته های دور «سیستان»، یا «نیمروز»، و در شاهنامه «زابلستان» گفته شده است. در روزگار قاجار در پی چیرگی و دستیازیهای دولت بهره کش انگلیس، برابر پیمان نامۀ پاریس ، بخش بزرگی از  زابلستان از ایران جدا و بنام (سیستان عامه) به افغانستان واگذار شد و بخش کوچکی از آن بنام زابل برای ایران برجای ماند. سیستان یا زابلستان در شاهنامه زادگاه بزرگانی مانند سام و زال و رستم و خاستگاه داستانهای پهلوانی است. زابل همچنین زادگاه «سورنا» سردار سپاه ایران در روزگار اشکانی و نیز یعقوب لیث می باشد. دریاچۀ هامون در سیستان که در گرامی نامۀ اوستابا برنام سپنتا [مقدس] از آن یاد شده بزرگترین دریاچۀ  آب شیرین در ایران است.