اهواز
بسیاری از گیتاشناسان و دانشوران ریشۀ نام اهواز را برگرفته از تبار «خوزی» یا ( هوزی) می‌دانند که مردمان بومی استان خوزستان بوده‌اند. زبان آن‌ها تا زمان ساسانیان و تا چند سده پس از اسلام زبانی بود که در خوزستان روایی داشت ، بسیاری از دانشوران این مردم را بازماندگان ایلامی ها دانسته اند که سپس تر«لر بزرگ» یا «بختیاری» نام گرفتند. یونانیها از این مردم با نام Ouxioi یاد کرده اند . نام این شهر در نوشته های مسیحیان سریانی «بت هوزایی» و در تلمود[از نامه های دینی یهودیان] «بی خوزایی» آمده است.
بسیاری کوشیده اند تا «اهواز» را با «آگینیس»که استرابون از آن نام برده این همان بدانند ولی بسیاری از دانشوران بر این باورند که اهواز بر جای شهر کهن تاریانا هخامنشی ساخته شده است. اردشیر یکم، بنیاد‌گذار دودمان ساسانی نام شهر را به «هرمز اردشیر» دگرگون کرد .
مقدسی گیتاشناس سدۀ چهارم کوچی می نویسد که فرزند اردشیر[شاپور یکم] شهر را در دو سوی رودخانه بازسازی کرد، یکی را به نام خدا «هرمز» و دیگری را به نام خود «اردشیر» نامید . این دو نام سپس تر به یکدیگر آمیختند و به گونه «هرمز اردشیر» در آمدند و کوتاه شدۀ آن «داراوشیر» شد .
این شهر افزون بر نام‌های یادشده به نام‌های «رام‌شهر» و «شهررام» نیز نامیده شده است. در روزگارقاجار و از زمان ناصرالدین‌شاه آن را ناصری و ناصریه نام دادند، ولی از شهریور ۱۳۱۴ خورشیدی اهواز نام گرفت.